Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Kρανιο-Ιερή θεραπεία: Απελευθερώστε το Νευρικό σας Σύστημα!

Η Φιλοσοφία της τεχνικής:

Το σώμα μας χαρακτηρίζεται από μία “αρμονία” κινήσεων.H μεγαλύτερη πρόκληση που είναι η υγεία, επιτυγχάνεται όταν όλα τα τμήματα του σώματος, είναι ελεύθερα να κινούνται σε αρμονική σχέση το ένα με το άλλο. Ο περιορισμός αυτής της συνεχούς εναλλαγής της κίνησης είναι υπεύθυνος για πολλές παθολογικές καταστάσεις. Το εύλογο ερώτημα είναι αν υπάρχει τρόπος να εκτιμήσουμε αυτήν την λειτουργικότητα, αλλά και αν έχουμε τον τρόπο να την επηρεάσουμε;

Αν μπορούσαμε να εκτιμήσουμε την λειτουργικότητα του Εγκέφαλου, του οργάνου δηλαδή που μέσο του Νωτιαίου Μυελού και των περιφερικών Νεύρων ελέγχει όλες τις λειτουργίες του σώματος, είτε αυτές είναι ακούσιες, είτε εκούσες, τότε η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι θετική.
Η λειτουργικότητα του Εγκεφάλου αλλά και του Νωτιαίου Μυελού εξαρτάται άμεσα από την λειτουργικότητα όλων εκείνων των κατασκευών που τα περιβάλλουν (οστά του κρανίου, του προσώπου, σπονδυλική στήλη, ιερό οστούν, ενδοκρανιακές μεμβράνες, σπονδυλικές μήνιγγες, εγκεφαλονωτιαίο υγρό και ότι άλλο έχει σχέση με αυτά). Όλες αυτές οι κατασκευές αποτελούν το ΚρανιοΙερό Σύστημα. Ο ρόλος αυτού του συστήματος είναι τόσο ζωτικός, όσον αναφορά την παρουσία και την δράση του εγκέφαλου και του νωτιαίου μυελού, ώστε η ανισορροπία ή η δυσλειτουργία του μπορεί να προκαλέσει σε ένα άτομο αισθητικές, κινητικές ή νευρολογικές διαταραχές (π.χ., χρόνιο πόνο, πονοκεφάλους, ημικρανίες, οσφυαλγίες, ισχιαλγίες, κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκού, αυχενικό σύνδρομο, σύνδρομο της κροταφογναθικής άρθρωσης, άγχος, αϋπνία, κόπωση, κακή πέψη κ.α.).

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Ξεχάστε τις 12 Αλυσίδες του DNA

Πηγή

0
Το ανθρώπινο DNA είναι ένα βιολογικό ιντερνέτ και ανώτερο από πολλές πλευρές από το τεχνητό. Η τελευταία Ρωσική επιστημονική έρευνα, σχετικά με το ανθρώπινο DNA, εξηγεί άμεσα η έμμεσα φαινόμενα όπως η μαντική ικανότητα, η διαίσθηση, η εξ αποστάσεως θεραπεία, η αυτό-θεραπεία, οι ασυνήθιστες αύρες γύρω από ανθρώπους, η επήρεια του μυαλού στον καιρό και πολύ περισσότερα.

——————————————–


© Όλες οι πληροφορίες είναι από το βιβλίο «Vernetzte Intelligenz» των Grazyna Fosar και Franz Bludorf, ISBN 3930243237. Το άρθρο διορθώθηκε και μεταφράστηκε από τα Γερμανικά. Έγινε περίληψη και σχολιασμός από τον Baerbel και τον Ion Maggo. Το βιβλίο δυστυχώς είναι διαθέσιμο μόνο στα Γερμανικά. Η αντιγραφή επιτρέπεται με σύνδεσμο στο άρθρο.

——————————————–


Επιπροσθέτως, υπάρχει απόδειξη για έναν τελείως νέο τύπο ιατρικής στην οποία το DNA μπορεί να επηρεασθεί και να αναπρογραμματιστεί με λέξεις και συχνότητες ΧΩΡΙΣ να κοπεί και να αντικατασταθούν μεμονωμένα γονίδια. Μόνον το 10% του DNA μας χρησιμοποιείται στο να κατασκευάζει πρωτεΐνες. Αυτό το κομμάτι το 10% είναι που ενδιαφέρει τους Δυτικούς ερευνητές και το οποίο εξετάζουν και κατηγοριοποιούν. Το άλλο 90% το ονομάζουν “σκουπιδό” DNA.

Οι Ρώσοι ερευνητές, πάντως, έχουν πεισθεί ότι η φύση δεν είναι μουγκή. Για αυτό ένωσαν γλωσσολόγους και γενετιστές σε μία επιχείρηση να εξερευνήσουν το 90% του “σκουπιδό” DNA. Τα αποτελέσματα τους είναι επαναστατικά.

Σύμφωνα με αυτά τα ευρήματα, το DNA μας δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την κατασκευή του σώματός μας, αλλά επίσης εξυπηρετεί την αποθήκευση πληροφοριών και τις επικοινωνίες. Οι Ρώσοι γλωσσολόγοι βρήκαν ότι ο γενετικός κώδικας – ειδικά το “σκουπιδό” DNA του 90% – ακολουθεί τους ίδιους κανόνες όπως όλες οι ανθρώπινες γλώσσες.

Έτσι λοιπόν συνέκριναν τους κανόνες του συντακτικού, της σημασιολογίας και τους βασικούς κανόνες της γραμματικής. Βρήκαν ότι τα αλκάλια του DNA μας ακολουθούν την γραμματική και έχουν κανόνες όπως στις γλώσσες μας. Έτσι οι ανθρώπινες γλώσσες δεν παρουσιάστηκαν τυχαία αλλά είναι ανάκλαση του κληρονομικού DNA μας. !

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Σχέση Ανθρώπου και Φύσης-Ασκητική

Ασκητική-Καζαντζακης

Ο κόσμος τούτος, όλη η πλούσια, απέραντη σειρά τα φαινόμενα, δεν είναι απάτη, φαντασμαγορία πολύχρωμη του αντικαθρεφτιζόμενου νου μας. Μήτε απόλυτη πραγματικότητα, που ζει και μεταπλάθεται ανεξάρτητη από τη δύναμη του νου μας, λεύτερη. 
Δεν είναι η λαμπερή στολή που ντύνει το μυστικό σώμα του Θεού. Μήτε το διάφανο και σκοτεινό μεσότοιχο ανάμεσος ανθρώπου και μυστηρίου. 
Όλος τόυτος, ο κόσμος που θωρούμε, γρικούμε και αγγίζουμε είναι η προσιτή στις ανθρώπινες αιστήσες, όλο Θεό συμπύκνωση των δυο τεράστιων δυνάμεων του Συμπάντου.
Μια δύναμη κατηφορίζει και θέλει να σκορπίσει, να ακινητήσει, να πεθάνει. Μια δύναμη ανηφορίζει και ζητάει ελευτερία και αθανασία. 
Αιώνια οι αντίθετες δυνάμεις συγκρούονται, σμίγουν, παλεύουν, νικούν και νικούνται, συμβιβάζονται και ξαναρχίζουν πάλι να πολεμούν σε όλο το Σύμπαντο- από τον αόρατο στρόβιλο σε μια στάλα νερό ως τον απέραντο αστροκατακλυσμό του Γαλαξία.
Στρατόπεδο αλάκερο του Θεού είναι και το πιο ταπεινό έντομο και η πιο μικρή ιδέα. Μέσα τους όλος ο Θεός είναι παρατεταγμένος σε κρίσιμη μάχη. 
Και στο πιο ασήμαντο μόριο γης και ουρανού ακούω το Θεό μου να φωνάζει: Βοήθεια!
Το κάθε πράγμα είναι αυγό, και μέσα στο σπέρμα του Θεού ανήσυχο, ακοίμητο δουλεύει. Αρίφνητες δυνάμεις απομέσα του και απόξω παρατάζουνται και το υπερασπίζουν.

Περι Ψυχης-Κρισναμουρτι

Ερώτηση: Είναι η Ψυχή μία πραγματικότητα;

Κρισναμούρτι: «Θα ζητήσω ξανά από το ακροατήριο να ακούσει χωρίς προκατάληψη, χωρίς μισαλλοδοξία σε αυτό το σημείο. Όταν μιλάτε για την «Ψυχή» εννοείτε κάτι ανάμεσα στο υλικό και στο πνευματικό, μεταξύ σώματος και Θεού. Έτσι έχετε διαχωρίσει τη ζωή σε ύλη, πνεύμα και Θεό.
Δεν είναι έτσι; Αν θα μπορούσα να το πω αυτό, εσείς που μιλάτε για την «Ψυχή», δεν γνωρίζετε τίποτε για αυτό, το αποδέχεστε απλώς ως αρχή, ή είναι βασισμένο πάνω σε κάποια ελπίδα, πάνω σε μια ανεκπλήρωτη προσμονή. Έχετε δεχτεί ως αρχή πολλές θεμελιώδεις ιδέες, όπως έχετε αποδεχτεί την «Ψυχή», σαν να είναι μια πραγματικότητα.

Παρακαλώ λάβετε υπ` όψιν σας τι πρόκειται να πω, χωρίς προκατάληψη, είτε υπέρ ή εναντίον της ιδέας της Ψυχής, και χωρίς καθόλου προκαθορισμένες ιδέες, προκειμένου να ανακαλύψουμε τι είναι αληθινό. Η μόνη πραγματικότητα, της οποίας είμαστε γνώστες, με την οποία πρέπει να απασχολούμαστε, είναι ο πόνος. Έχουμε συνείδηση αυτής της διαρκούς μη ολοκλήρωσης, του περιορισμού, της έλλειψης πληρότητας η οποία προκαλεί σύγκρουση και πόνο.

Αυτή η συναίσθηση της θλίψης είναι η μόνη πραγματικότητα από την οποία μπορείτε να ξεκινήσετε, και είναι μόνο όταν κατανοείτε την αιτία των πόνων και όταν είστε συνειδητά απελευθερωμένοι από αυτήν, που έρχεται η έκσταση της πραγματικότητας. Όταν ο νους έχει απαλλαχθεί από όλες τις ψευδαισθήσεις και τις ελπίδες, τότε υπάρχει η μακαριότητα της πραγματικότητας.

Μέσα από όλη αυτή τη σύγκρουση και την αθλιότητα, κανείς αισθάνεται πως πρέπει να υπάρχει μια πραγματικότητα, ένας Θεός, μια απεριόριστη νοημοσύνη, ή όπως κανείς μπορεί να το ονομάσει. Αυτό το αίσθημα μπορεί απλώς να είναι μια αντίδραση σε αυτή την οδύνη, και επομένως αναληθές, και έτσι η αναζήτησή του πρέπει να οδηγεί σε αυξανόμενες ψευδαισθήσεις, ή μπορεί να είναι η εγγενής επιθυμία να ανακαλύψει κανείς την αλήθεια, η οποία όμως δεν μπορεί να μετρηθεί ή να συστηματοποιηθεί. 

Αν μπορέσουμε να ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που δημιουργεί τη σύγκρουση και ποιός είναι ο δημιουργός της θλίψης, τότε ξεριζώνοντας την αιτία αυτού, μπορεί να υπάρξει η αληθινή ευτυχία του ανθρώπου. Αυτή η σχεδόν ακατάπαυστη μάχη, η φαινομενικά ατελείωτη θλίψη, δημιουργείται από εκείνη την περιορισμένη συνείδηση που αποκαλούμε ως «Εγώ». Έχουμε δημιουργήσει για τους εαυτούς μας πολλές ψεύτικες αξίες, λανθασμένα ιδανικά, στα οποία ο νους έχει γίνει υπόδουλος.

Υπάρχει ένας διαρκής αγώνας που λαμβάνει χώρα ανάμεσα σε αυτές τις ψευδαισθήσεις και στο παρόν, και θα υπάρχει για πάντα σύγκρουση όσο υπάρχουν αυτές οι αυτοπροστατευτικές ψευδαισθήσεις. Αυτή η σύγκρουση δημιουργεί στο Κρισναμούρτι νου μας την ιδέα του ξεχωριστού, του «Εγώ». Έτσι μέσω αυτής της περιορισμένης συνείδησης, επέρχεται ο διαχωρισμός ως προς το «Εγώ» που είναι εφήμερο, και το «Εγώ» που είναι μόνιμο, αιώνιο. Όταν ο νους είναι απόλυτα ελεύθερος από τις αυτοπροστατευτικές ψευδαισθήσεις και τις λανθασμένες αρχές οι οποίες είναι αποτέλεσμα αυτής της περιορισμένης συνείδησης και των πολλών ανοησιών της, τότε καθένας θα συνειδητοποιήσει για τον εαυτό του αν υπάρχει αλήθεια ή όχι.

Αν θα έλεγα πως υπάρχει Ψυχή, το μόνο που θα έκανα, θα ήταν να προσθέσω μια ακόμη πίστη στις πολλές που ήδη έχετε. Έτσι τι αξία θα είχε; Αντίθετα, η μόνη πραγματικότητα την οποία γνωρίζουμε, είναι αυτός ο αγώνας, αυτός ο πόνος, αυτή η εκμετάλλευση στην οποία έχουμε γίνει υπόδουλοι, και συνειδητά απελευθερώνοντας τον εαυτό μας από αυτά και όχι διαφεύγοντας από αυτά, θα διακρίνουμε το διαρκές μέσα στο πρόσκαιρο, το αληθινό μέσα στη πλάνη.»


Ερώτηση: Πιστεύετε στην αθανασία της Ψυχής;

Κρισναμούρτι: «Η ιδέα της Ψυχής βασίζεται πάνω στην αρχή και στην ελπίδα. Σας παρακαλώ, πριν προχωρήσω βαθύτερα σε αυτό, να μην κρατήσετε αμυντική στάση. Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τι είναι αληθινό, όχι τι είναι παραδοσιακό, όχι τι πιστεύετε, έτσι πρέπει να διερευνήσουμε αν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η Ψυχή. Για να διακρίνουμε, θα πρέπει να είστε χωρίς προκατάληψη, είτε υπέρ, είτε εναντίον αυτού.

Έχουμε δημιουργήσει μέσω της επιθυμίας μας για αθανασία, την ιδέα της Ψυχής. Καθώς θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε αυτόν τον κόσμο, με όλες του τις οδύνες, τις δυστυχίες και τις εκμεταλλεύσεις, θέλουμε να ζήσουμε σε έναν άλλο κόσμο με πιο πλήρη τρόπο, πιο ολοκληρωμένα. Θεωρούμε πως πρέπει να υπάρχει κάποια άλλη οντότητα, η οποία είναι πιο πνευματική από αυτό. Η ιδέα της ψυχής είναι βασισμένη θεμελιωδώς σε μια εγωιστική συνέχιση.

Τώρα η πραγματικότητα, ή αλήθεια ή Θεός, ή οποιαδήποτε ονομασία επιθυμείτε να αποδώσετε, δεν είναι εγωιστική, προσωπική συνείδηση. Όταν αναζητάτε ασφάλεια, συνέχιση, θεωρείτε την Ψυχή χωριστή από την πραγματικότητα. Έχοντας κάνει αυτό τον διαχωρισμό, ρωτάτε, «Είναι αθάνατη;» Όταν ο νους είναι ελεύθερος από την περιορισμένη του συνείδηση με την επιθυμία της για συνέχιση, τότε υπάρχει αθανασία, όχι προσωπική ή ατομική συνέχιση, αλλά στη ζωή.

Η ψευδαίσθηση μπορεί να διαιρεθεί σε πολλές, ενώ η αλήθεια δεν μπορεί. Καθώς ο νους δημιουργεί την ψευδαίσθηση, διαιρείται σε κάτι μόνιμο, το οποίο αποκαλεί ως Ψυχή, και στο παροδικό, την εφήμερη ύπαρξη. Αυτός ο διαχωρισμός απλώς δημιουργεί περισσότερες ψευδαισθήσεις.

Όταν ο νους είναι ελεύθερος από κάθε περιορισμό, τότε υπάρχει αθανασία. Όμως πρέπει να διακρίνετε ποιοί είναι οι περιορισμοί οι οποίοι εμποδίζουν το νου από το να ζει ολοκληρωτικά. Η ίδια η επιθυμία για συνέχιση είναι ο μεγαλύτερος περιορισμός. Αυτή η επιθυμία είναι το επακόλουθο της μνήμης η οποία δρα σαν οδηγός, σαν μια προειδοποίηση της αυτοπροστασίας ενάντια στη ζωή, εμπειρία. Από αυτό γεννιέται η δύναμη που σας κάνει να μιμείστε, να συμμορφώνεστε, να υποτάσσεστε στην εξουσία, και έτσι υπάρχει ένας συνεχής φόβος. Όλα αυτά τείνουν να διαμορφώσουν την ιδέα του «Εγώ» η οποία λαχταρά για συνέχιση. 

Όταν ο νους είναι ελεύθερος από αυτόν τον εγωισμό, ο οποίος εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, τότε υπάρχει πραγματικότητα, ή αποκαλέστε την όπως θέλετε. Όταν υπάρχει αυτή η αίσθηση της Θεϊκότητας δεν ανήκετε σε καμία θρησκεία, σε καμία ομάδα ανθρώπων, σε καμία οικογένεια. Μόνο όταν έχετε χάσει αυτήν την αίσθηση της Θεϊκότητας γίνεστε πραγματικά θρησκευόμενοι. Όσο ο νους δεν είναι ευάλωτος στην κίνηση, στο γοργό ρεύμα της ζωής, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικότητα. Ο νους πρέπει να είναι εντελώς απογυμνωμένος, απροστάτευτος για να ακολουθήσει τις αναζητήσεις της Αλήθειας.»

Κρισναμούρτι , 19 Ιουλίου, 1935
Περιοδικό "ΥΠΑΤΙΑ" / ΤΕΥΧΟΣ 2ο •ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2011 / Περί Ψυχής | Τζίντου Κρισναμούρτι -Μετάφραση: Σοφία Α.